Zeeglas

De zee is blauw  
Ze laat de verre schepen deinen  
Ze blijft maar dichter komen
Naar het strand
Onophoudelijk
Stap ik richting Zeeland

De zee is grauw
Ze bijt in het zand
Ze spreidt haar zilte schuim
De zoute koude wind in mijn gezicht
Stap ik verder, vervolg mijn route
Naar Cadzand

De zee is groen
Ze verjaagt de meeuwen
Met hoge golven
Al mijn zorgen volgen
En mijn gedachten
Nemen dezelfde vlucht
Naar de azuren lucht

De zee is alles
Ze heeft mijn dag veranderd
Met loom geweld
De scherpte weggeslepen
Niet nieuw maar mooier ronder zachter
Als matgesleten zeeglas
Ben ik niet meer wie ik was

Anna van Ro
25/05/2020

Foto: pixabay.com